NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
KAMELIA
Tamtej nocy
wszyscy widzieli jej ostatnią chwilę.
Mała jędza jedzie do własnego grobu.
Do dzieła.
Gdzie jesteś?
Już nie żyjesz!
KLUB WĘDKARSKI W ONGSAN
Jak śmie tak mnie lekceważyć?
Tamtej nocy...
wszyscy...
KAMELIA
...widzieli jej ostatnią chwilę.
Tak, za chwilę przed Kamelią.
Po co wzywasz o tej porze taksówkę?
Zabierz chłopca do domu.
Nie chcę, żeby znów tu spał.
A ty dokąd idziesz?
Dokąd ciągle wychodzisz?
A poza tym
nie wychodź późno z domu.
I wszyscy...
Bądź żartem, to zginiesz.
- Jeśli znajdą cię martwą w jeziorze... - Może powinienem ją zabić.
Zwyczajna procedura rozwodowa nie ukoi mojego gniewu.
Boże, przecież jej nie zabiję.
Zabiję ją.
Każde z nich miało motyw.
SKLEP WĘDKARSKI
SMAŻONE KALMARY I BOCZEK JEDNA PORCJA
WEZWANIE DO ZAPŁATY CHOI HYANG-MI
- Hyang-mi. - Co pani robi?
Jej depozyt już dawno przepadł.
I co ja mam zrobić z tą pleśnią?
Hyang-mi uciekła z moimi pieniędzmi.
Ciekawe, czy wyjechała do Kopenhagi.
POLICJA
- Hej... - Co jest?
Co się dzieje?
Co z twoją ręką?
Co na to lekarz?
Umierasz?
Co? Czemu miałbym umierać?
W kocim jedzeniu znaleziono
środek chwastobójczy Gramoxone!
Już użyłem maści. Spokojnie.
Smaruj.
Samo dotknięcie jest niebezpieczne,
a zjedzenie w 90% wypadków kończy się śmiercią.
Proszę powiedzieć więcej.
Znaleziono go we wszystkich próbkach?
Prawie. Patrz.
Z 14 próbek 13 było zatrutych.
A ta niezatruta?
To była ta, którą wziąłeś od tego kociarza.
Jedyna czysta próbka.
Co, do diabła?
Dawniej była to całkiem powszechna trucizna.
Za jej pomocą często popełniano samobójstwa.
Zmarło tyle ludzi,
że producent umieścił na butelce cały szereg ostrzeżeń.
Dlatego zakazano sprzedaży?
Zakazano? Kiedy?
Tu jest napisane, że w 2012.
Co, do diabła?
Naprawdę musimy go namierzyć.
Serio? I co chcesz zrobić?
Aresztować go za trucie kotów?
Używa zabójczego herbicydu, który dawno wycofano ze sklepów.
W ciągu ostatnich sześciu lat zginęło tu pięć osób.
A ten chory drań trzymał ten środek przez siedem lat.
W tym czasie wybijał wszystkie okoliczne koty,
zatruwając ich karmę.
Jego dbałość o szczegóły mnie przeraża.
Dlatego...
muszę złapać tego sukinsyna.
- Jego... - Jego oczy...
Co masz znowu z tymi oczami?
Dongbaek?
Uderzyła pani w barierkę?
Jak nie powiadomię ubezpieczyciela, to nie trafi do moich akt?
Później wyjaśnię.
Przepraszam, możecie potem osobno wyczyścić bagażnik?
Oczywiście.
MYJNIA SAMOCHODOWA
Tak.
Co powiedzieli?
Czego chcieli?
Zrezygnowałem z tej reklamy.
Nałożyliby na nas karę w związku z rozwodem.
Kto ci pozwolił?
Kto pozwolił ci zerwać mój kontrakt?
Ja też go zawarłam.
Ten chłopiec...
to mój syn.
Pil-gu jest moim synem.
Jeśli się rozwiedziemy,
chcę go wychowywać.
Zamknij się.
Dostaniesz, co chcesz.
I tak sam wychowywałem Ji-seon.
Nic się nie zmieni. Tylko podpiszemy papiery.
Nic się nie zmieni?
Może dla ciebie.
I tak nie byliśmy prawdziwą parą.
Nie pamiętam, kiedy jedliśmy razem posiłek.
Pieprzone posiłki!
Ja też chcę jeść.
Ale nie mogę, bo przytyję.
Jak przytyję, będą mnie krytykować!
- Co? - Pisali, że jestem świnią.
Że żeruję na twojej sławie
i tyję, bo za dużo jem.
Co mam zrobić?
Gdybym mogła,
utopiłabym się dawno temu.
- Proszę. - Dzięki.
Czyli Hyang-mi uciekła z kradzionymi 30 milionami,
ale na chwilę wróciła.
Może chciała wziąć coś jeszcze.
Wzięła motocykl.
Nie było zgłoszeń o wypadku?
Może po drodze...
Ewidentnie uciekła.
Powinnaś zgłosić kradzież zamiast zaginięcia.
Ale czy ona byłaby do tego zdolna?
Może po drodze spotkała Jokera.
Dlaczego? Co?
Jesteś na mnie zły?
Dlaczego jeździsz tak późno z dostawą?
Nikt ci nie kazał.
Chcesz, żebym się martwił?
Żywisz się moim śmiertelnym niepokojem?
Mam przestać dostarczać jedzenie?
Masz nie dostarczać go tak późno.
Czyli...
mam wcześniej zamykać
i nie dowozić jedzenia, żebyś się nie martwił.
Mam robić tylko to, na co ty się godzisz?
Co? Nie, ja...
Wiesz, jakie mam życie.
Nigdy nie było łatwe.
Dostawy, kradzież,
pogróżki Jokera?
To część mojego życia.
Mojego życia, mojej sytuacji,
moich wzlotów i upadków.
Uszanuj to.
Dongbaek,
nie jesteś jakąś gwiazdą.
A co ze mną?
Mam tylko się przyglądać i we wszystkim ci kibicować?
Ja też jestem zmęczony.
Zmęczony?
Ci, których nigdy nie kochano, mają głupie nawyki.
Gdy ogarnia ich lęk, powinni zaufać jeszcze mocniej,
a zamiast tego szukają potwierdzenia.
- To nieprawda. - Boją się,
- ale udają niewzruszonych. - Daj spokój. Dokąd idziesz?
Puszczaj.
- Chcemy potwierdzenia. - Wyjaśnię ci!
Chyba już mnie nie kochasz.
W takim razie się rozstańmy.
Dongbaek.
Zawsze wszystko psujemy.
Jesteś zmęczony?
Nie powinieneś być z kimś, kto cię męczy.
Powinieneś poznać kogoś w stabilnej sytuacji,
kto nie ma dziecka.
Dongbaek.
To,
że cię lubię,
nie znaczy,
że jestem ci coś winien.
Więc proszę,
nie używaj tych słów przeciw mnie.
Mój obecny lęk...
Idź już.
...sugeruje, że mnie zależy na nim bardziej.
KONIEC FLIRTU
- Seong-min. - Tak?
Poszukaj Hyang-mi na nagraniach z kamer ze stacji.
- Jak się nazywał ten bandzior? - Kim Nak-ho.
Właśnie. Zadzwoń do niego i go przepytaj.
Dongbaek ma prawdziwego pecha.
Poważnie? Przestańcie tak gadać!
Mam już tego dość.
Skoro ma takiego pecha, to jak poznała mnie?
Pewności siebie ci nie brakuje.
Wszyscy ciągle bredzą, jaka jest nieszczęśliwa.
Pokażę wam.
Pokażę wszystkim, jakie może mieć szczęście,
i wreszcie się zamkniecie.
Nazwałeś moje obawy bredzeniem?
Jak odtworzymy trasę Hyang-mi?
My się tym zajmiemy.
Komendancie,
proszę złapać Jokera.
- Nie o to mi chodziło. - Nieważne.
Komendancie!
Na co nam jej zdjęcia,
- skoro na żadnym nie są razem? - Tato Pil-gu.
„Tato”?
Tak, Ongsan. Wyślijcie tam kogoś.
Spotkała się z Kang Jong-ryeolem, a później z Jessicą.
To mówi samo za siebie.
NAGRYWANIE
Dobrze. Jedź na spotkanie.
Mają być na zdjęciu razem, jasne?
Rozjechałbym ją, gdyby nie było świadków.
Oszalałeś? Po co użyłeś lampy?
Jest ciemno...
Szlag.
Zielone.
Nikogo tu nie ma.
Ani Jong-ryeola, ani tej kobiety.
Właśnie.
Co?
Czekaj.
Hej, mały! Szlag.
KANG PIL-GU
Jak śmiałeś zadrapać mi auto?
Proszę pana.
To ten chłopiec, z którym była.
A tak w ogóle
to grasz w baseball?
A twoja teściowa?
Wie o tym?
Ja-yeong naprawdę tam nie było?
Mamo, proszę. Nie pamiętam.
Coś się wczoraj stało?
Czemu jestem zdenerwowany?
To nie czas na picie.
Możesz zaraz stracić dom!
Przepisałeś go?
Przebudowa nie jest teraz najważniejsza.
Oczywiście, że jest!
A to jeszcze nie wszystko.
Jeśli ludzie dowiedzą się, że miałeś romans,
zabiję się ze wstydu.
Skoro tak dbasz o reputację, sama powinnaś być dla niej milsza.
Musiałam zachować twarz, bo w porównaniu do niej nie masz nic!
Miała cię deprecjonować?
Skoro tak, to czemu tak ubóstwiasz swojego zięcia?
Czemu? Jest gorszy ode mnie.
Co? Ty...
Moja siostra jest tu, a jej mąż tu.
Ja jestem pośrodku, a gdzie jest Ja-yeong?
Tutaj.
Kupiłaś jej mężowi samochód, bo dzieli ich taka przepaść.
A co z Ja-yeong?
Jest tutaj.
Powinna dostać dom.
Czemu...
Jak wiedząc o tym, mogłeś wdać się w romans?
- Nie do wiary. - Nie miałem romansu.
OPTYK YEONHA
Dom Heung-sika, salon piękności,
podpalenie w akademii Hanbit
i zielona zapalniczka.
Cztery podpalenia i morderstwo.
Dyrektor akademii Hanbit i No Gyu-tae byli jak bracia.
Stać!
Co to ma być?
Co robisz w moim miejscu pracy?
Mam kilka pytań.
Do mnie?
Panie No Gyu-tae.
Akademia Hanbit...
Zna pan dyrektora, prawda?
Podobno jesteście jak bracia.
Masz nakaz?
Mam przynieść?
Ja nic nie wiem.
Nic a nic.
Czemu nie może pan włożyć klucza?
Jest pan pijany?
Przyłapałem pana, co?
Prawda?
Uginają się pod panem kolana. Ciekawe czemu.
Trafiłem w sedno, co?
Pływałem rowerkiem wodnym!
- Co? - Pływałeś nim kiedyś?
Mam ci udowodnić?
Zostaw mnie w spokoju, do cholery!
Żona mnie zostawiła,
po co mam
udowadniać ci, że pływałem rowerkiem?
Pan płacze?
Nic takiego nie powiedziałem.
Słuchaj.
Nie drąż tematu akademii.
Wywołasz chaos w mieście.
Dzień dobry. Mamy kilka pytań.
Chodzi o ten
dziwny bar w alejce.
- Jak się nazywa? - Kamelia?
Właśnie.
To chyba jedyny bar w okolicy?
Jedyny, można powiedzieć, że ma monopol.
Skąd bar w takiej cichej i spokojnej okolicy?
Pracuje tam pewna dziwna kobieta.
Kto? Dongbaek?
Czyli tak ma na imię. Dongbaek.
Jest samotna?
Nie widziałem nigdzie męża.
Ale chyba ma dziecko.
Czemu mówicie, jakbyśmy się znali?
Znamy się?
- Co? - Czemu jecie nasze ciastka?
Zjadłeś trzy, a on cztery.
Liczyłam.
To nie do degustacji?
Myślicie, że pracujemy charytatywnie? Macie nas za głupie?
- Co nagrywacie? - To...
Myślicie, że nie wiemy, co to technologia?
Mam lepszy telefon od ciebie.
Czemu to było włączone?
Musiałem wcisnąć zły guzik.
Nie wiem, czemu wypytujecie o Dongbaek,
ale nie jest sama.
Nie?
Jej mąż pracuje w wydziale zabójstw.
Zabije was, jak was złapie.
Kiedyś gołymi rękami złapał zbiega.
Chyba jesteście z nimi blisko.
Przyjaźnicie się?
Ci, którzy lubią dokuczać swoim siostrom,
nie lubią, gdy robią to inni.
- Siostrom? - Można tak powiedzieć.
Kobiety w tej okolicy są jak rodzina.
Jak nie chcecie mieć kłopotów, to spadajcie.
Ogłuchliście?
Mamy wam przywrócić słuch?
- My... - Dawajcie.
Czuję się jak po napadzie.
Wypłać trochę pieniędzy.
Skoro już tu jesteśmy, zapytam ją wprost.
Pieniądze zawsze otwierają usta.
Ja-yeong wróciła.
Gdzie ona była?
Co mam jej powiedzieć?
- Wróciłeś. - Ty też.
Mogę udawać, że nic się nie stało?
Nie przebieraj się. Wychodzimy.
- Dokąd? - Już podbiłam za ciebie papiery.
WNIOSEK O ROZWÓD ZA POROZUMIENIEM STRON
Szlag.
Pójdzie gładko, bo nie mamy dzieci.
Chce mnie tylko wystraszyć.
Nie siadaj. Musimy zdążyć przed zamknięciem.
Naprawdę się rozwodzimy?
Ja nie urządzam przedstawień.
Byłem wczoraj u twojej matki
i o niczym nie wiedziała.
Nie rozwodzisz się z nią.
Od kiedy obchodzi cię, o czym ona wie?
Nie chcę. Nie mogę.
To niesprawiedliwe.
Nic nie zrobiłem.
Jeśli ja jestem odpowiedzialny,
to wszyscy, którzy uczestniczą w zjazdach absolwentów, też.
Więc podpisz dokumenty
i znów będzie sprawiedliwie.
Będziesz, z kim chcesz.
Nie zgrywaj takiej twardej.
Ty...
też płakałaś.
Twoje łzy są dla mnie...
jak strzały z broni.
- To kolejna twoja gierka? - To metafora!
Nieważne. Myślisz, że tego unikniesz?
- Jestem prawnikiem rozwodowym. - A burmistrzostwo?
Nie chcesz być żoną burmistrza?
Co ci obiecałem, gdy się oświadczałem?
Że zostaniesz pierwszą damą Ongsan.
- Tak było! - Pewnie.
Coś ci poradzę przez wzgląd na dawne czasy.
Nie goń za czczym marzeniem.
Nie stawiaj ludziom drinków za nic.
To nie jest czcze marzenie.
Każdy, z kim rozmawiam, mówi, że na mnie zagłosuje.
Jeszcze nikt nie powiedział inaczej.
Jasne. Weź dowód.
Przyjaźnię się z burmistrzem.
Jak nie wyjdziesz, powiem mu o twoim romansie.
Nie ma drugiej pracownicy?
Gdy pojawiły się plotki,
sprawdziliśmy wszystkie szczegóły.
Wiemy, że pan Kang nie żyje z żoną.
Dlaczego żyją osobno?
Spotykał się z tą kobietą.
Co robiła Hyang-mi?
I dlaczego...
zrobili zdjęcia mojego synowi?
Sprawdźmy fakty po raz ostatni.
Zna pani pana Kang Jong-ryeola, tak?
Widywała się z nim pani?
Wynagrodzimy panią za wszelkie informacje.
Jak to się usuwa?
- Co? - Jak to się usuwa?
Usuwa pani moje zdjęcia?
Proszę mi to oddać.
- Nie powinniście fotografować dziecka. - Co?
Czemu go sfotografowaliście?
Co z panią?
Zakryjemy mu twarz, jak będzie trzeba.
Chronimy prawa obywateli. Proszę oddać.
Chronicie mojego syna?
Nic nie zrobił.
Nie powinniście go fotografować. Pil-gu to tylko mój syn.
To ten dzieciak, tak?
Chodzi o niego. Prawda?
Oszalała pani?
Wie pani, ile to jest warte?
Wie pan, ile warty jest mój syn?
Proszę go zostawić. Bo was pozabijam.
Zrobili mu zdjęcia!
Kim jesteś, by wtrącać się do jego życia?
Pil-gu to twój syn.
Przestań się wymądrzać i chroń go, jak tylko możesz.
Dranie.
Knajpa z wieprzowiną przed sądem?
Ironia losu.
Ludzie zwykle nie zamawiają jednej porcji.
A ci, którzy się rozwodzą,
w ogóle nie mogą jej jeść.
Czy to kara od życia?
Masz zielone światło.
Jestem zbyt głodny na rozwód.
Nie wykręcaj się, tylko jedź.
Nie wykręcam się. Zjedzmy razem po raz ostatni.
Jesteś niemożliwy.
Nie możemy nawet ostatni raz razem zjeść?
Nawet skazani na śmierć mogą zjeść wybrany ostatni posiłek.
Co ja w tobie widziałam?
Wiesz co? To naprawdę niesprawiedliwe.
Jakby aresztowano mnie za wiązanie buta
pod śliwą.
Mówi się: „Nie poprawiaj pod śliwą kapelusza”.
Jestem niewinny fizycznie i emocjonalnie.
Nawet nie złapałem jej za rękę.
A Hyang-mi w ogóle nie jest w moim typie.
Dobrze, powiedzmy, że tylko próbowałeś.
Próba nawiązania romansu była głównym katalizatorem, ale...
Musisz używać takich trudnych słów?
Między nami niczego to nie zmienia.
Dziewięć par na dziesięć
rozwodzi się z powodu różnic nie do pogodzenia.
My również.
Nie ma dwóch idealnie dopasowanych osób.
Nawet między dzieckiem a rodzicem są takie różnice.
Jak możesz z tego powodu rozbrajać rodzinę?
Rozbijać.
Nie „rozbrajać”, tylko rozbijać.
Dlatego.
Właśnie dlatego.
Okazałaś mi kiedykolwiek wsparcie? Powiedziałaś: „Świetna robota.
Jesteś najlepszy, Gyu-tae”?
Zawsze patrzysz na mnie z góry.
Facet chce mieć żonę,
a nie stróża gramatyki.
Też mnie nie szanowałeś.
Nie szanowałem wielkiej pani prawnik?
Poprawianie cię to nie wszystko.
Bądźmy szczerzy.
Nie chodzi o płodność. Używaliśmy antykoncepcji.
Od lat żyliśmy jak współlokatorzy.
Czemu tak mówisz?
Wydawało się,
że żyjemy razem, bo żadna knajpa nie dowozi jednej porcji.
Ty ciągle robisz błędy,
a ja nie mogę żyć bez ich poprawiania.
Co innego możemy zrobić? Nie mamy wyjścia.
Nie powstrzymujmy się dłużej.
Nie możemy żyć razem,
byś mogła się zemścić?
Już się zemściłam
przez Choi Hyang-mi.
Co?
Dziękuję.
Co robisz?
Uważałem, że to fajnie, że tak poprawiasz gramatykę.
Nie wiem, czemu stałem się taki małostkowy.
- Otwórz drzwi. - Na początku
uważałaś to za urocze.
- Wróćmy do tamtego momentu. - Otwórz drzwi.
Droga Ja-yeong.
Kocham cię.
Drań!
KOCHAM TYLKO CIEBIE
Jest za ładna, bym mógł jej nagadać.
Jedno słowo i od razu chce się rozstać.
Jest w domu?
O rety.
- Rany. - Ojej.
Wraca pani skądś?
Znowu kwiaty.
Tak.
Muszę się postarać, żeby ją udobruchać.
Nie jest dzieckiem. Kwiatki wszystkiego nie załatwią.
Po co kupować niejadalne rzeczy?
Te były tańsze.
KAMELIA
Bukiet hortensji kosztuje tylko 3000 wonów.
Zapomnij o kupowaniu kwiatów.
Wiesz, ile kosztuje utrzymanie rodziny?
Jesteś bogaty?
Masz oszczędności?
Te hortensje to inwestycja w przyszłość.
Jesteś taki niewinny. Naprawdę.
I taki naiwny.
Ale żebyś ty mógł taki być,
musisz mieć twardą żonę.
Nie wydaje mi się, by szczęście opierało się tylko na pieniądzach.
Doprawdy?
Pieniądze nie gwarantują szczęścia,
ale zwiększają szanse.
Szczęściem nie ich zdobędziesz,
ale możesz nimi zapłacić za namiastkę szczęścia.
No tak.
Jeśli mały od rana będzie błagał o jedzenie,
w końcu też ich zostawisz.
Jestem głodna, mamo.
Przestaniesz w końcu
być głodna? Proszę, przestań.
Jestem głodna.
Proszę, przestań...
Chciałabym tylko,
żeby moje dziecko miało co jeść.
I by nie martwiło się tym, co myślą inni.
Ale mili faceci nigdy nie stawiają sprawy jasno.
Proszę pani.
Nie pozwolę Dongbaek głodować.
Ani martwić się tym, co myślą inni.
Tak?
A twoja matka?
Widzisz?
Mili faceci zawsze milczą.
Nie pozwól, by czuła się niechciana.
Całe życie była ostrożna.
Nie pozwól też, by się bała.
Czemu wpędzasz ją w poczucie winy?
Powoli przekonam matkę...
Jeśli zamierzasz tak kręcić, to zapomnij.
Zmarnujesz życie na wahanie się.
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Mamo! Zamierzam...
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
- Świetna robota. - Spisałeś się.
Czemu wychodzisz na noc?
Przychodzisz i wychodzisz, kiedy ci się podoba.
Masz drugą rodzinę?
Faceta albo inne dziecko?
Czemu zadajesz tyle pytań?
Co? Tęskniłaś za mną?
Chyba śnisz.
Nienawidzisz mnie,
ale gdy mnie nie ma, jesteś smutna i ciekawa.
Skądże.
Zniknęłyście obie z Hyang-mi.
Mówiłam ci, że dziś mamy zjazd absolwentów.
Abonent jest niedostępny.
Wyłączyła telefon.
Zrywa kontakt przez 30 milionów?
Hyang-mi już nie wróci.
- Co? - Nie czekaj na kogoś, kto nie wróci.
Skąd wiesz?
Prosimy o rachunek!
- Już idę. - Dobrze.
Miałam się ciebie wyrzec, jak dziś nie przyjdziesz.
Wiem, że jesteś teraz w innym świecie,
ale zapomnieć o rocznicy śmierci ojca byłoby nieludzkie.
Czemu jest w innym świecie?
Gyu-sik. Przyjechałeś.
Gyu-sik pracował na kutrze i zawsze zadawał jedno pytanie.
„Ile razy mam ci przywalić?”
Czemu jest w innym świecie? Masz dziewczynę?
Du-sik zna jujitsu.
Sprawia ci kłopoty, mamo?
Nie jestem dzieckiem.
Może naprawdę ma dziewczynę. Przyniósł kwiaty.
Masz dziewczynę?
Trzeba było się odezwać.
Znam się na tych sprawach.
Przestań gadać bzdury i się przebieraj.
Mam...
dziewczynę.
O rany. Yong-sik, dorosłeś.
Spotykaj się z wieloma.
Tak trzeba, zanim się ustatkujesz.
Przecież spotykał się z wieloma.
Szybko traci głowę.
Kiedyś kochał się w siostrze Seung-yeopa.
Tak lubił tę szpetną dziewczynę, że łapał z nią żuki.
Ona taka nie jest.
Idź się przebrać, dobrze?
Jest dobrze ubrany. Nie każ mu się przebierać.
To coś poważnego?
Czym się zajmuje?
- Ma własny biznes. - Biznes?
- Tak. - Jaki? Sklep?
- Gdzie? - Tu.
- Gdzie tu? - Tam.
- Gdzie tam? - Jaki?
Przebierzesz się czy nie?
To Dongbaek.
Z Kamelii. Jest właścicielką.
- Zostawiłem parasol. - Oczywiście, do widzenia.
Jesteś psem?
Podskakujesz, jak słyszysz dzwonek.
Co?
Za łatwo się przywiązujesz.
Jak nie przyjdzie, to go olej.
Czekasz na niego jak jakiś kundel.
Czemu jesteś taka...
Bo przez całe życie byłam samotna.
Cieszę się, że ktoś o mnie dba i poświęca mi uwagę.
Robisz mi wyrzuty?
Chcesz powiedzieć, że cię nie kochałam?
Ludzie, którzy dorastali w miłości,
nie mają problemów w związkach.
Ale u mnie zawsze jest wszystko albo nic.
Próbuję się nie zakochać, bo boję się zostać skrzywdzona.
Zachowuję się jak ofiara.
Ale gdy się zakocham, oddaje tej osobie wszystko.
Wiem, że to żałosne, ale taka jestem.
Nie gap się na drzwi i do niego zadzwoń.
Powiedz, że jesteś gotowa dać mu wszystko.
Nie robię tego, bo mam sumienie.
Co?
Czemu Yong-sik musi być taki idealny?
Nie mogę wyjawić mu swoich uczuć, bo na niego nie zasługuję.
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Chyba zwariowałeś!
Gdybyś był dzieckiem, dostałbyś.
Pomyśl o mamie.
Ciągle pracuje, żeby ci pomóc.
Jak możesz być tak niewdzięczny i tak ją rozczarowywać?
Już wolałem, jak zbierałeś żuki.
Ze wszystkich kobiet...
Uwzięła się na ciebie?
Uczepiła się? To dlatego?
Uważaj na słowa!
Przegiąłeś.
Nie patrz tak!
Wynocha stąd! Nie należysz już do tej rodziny!
Zostawcie go.
Zostawcie go!
Yong-sik, idź do domu.
Jest taki, bo zawsze mu odpuszczasz.
Jest niedojrzały, bo traktujesz go jak dziecko.
Wy przynajmniej mieliście przez chwilę ojca.
On nie miał go nigdy.
Nie bądźcie tacy surowi.
Powinniście okazać mu serce.
Nie bądźcie tacy dla niego!
Sprawiacie mi przykrość!
Nie becz!
Kocham mamę i was.
Ale nie zmienię swoich uczuć do Dongbaek.
Nic na nie nie poradzę.
Dokąd idziesz?
Na targ?
Co?
Wystroiłaś się.
Co masz na myśli?
Idziesz na targ w tych butach?
A co ty wiesz o targowej modzie?
Nigdy nie tam byłaś.
- Czekaj. - Na co?
Pójdę z tobą.
CZWARTEK
CHODZIĆ Z DONGBAEK NA TARG W KAŻDY CZWARTEK
Mówiłem, że mogę zjeść śniadanie na posterunku.
Czemu zawsze pakujesz mi jedzenie?
Dzień po nabożeństwie trzeba zjeść gulasz.
Naprawdę nie musiałaś robić aż tyle.
Nie pyskuj starszym braciom.
Bo ci wleją.
Muszę dziś wyjść wcześniej.
Podobno co czwartek jeździsz na targ
z Dongbaek.
Siadacie z tyłu autobusu numer trzy
i trzymacie się za ręce.
W tym mieście wszyscy dla mnie szpiegują.
Te kobiety są niemożliwe.
Myślą, że jesteśmy uczniakami?
Czemu donoszą ci o wszystkim, co robię? Mam 30 lat.
- Boże. - Ale...
dziś nie jedź.
Mamo, nie jestem dzieckiem.
Nie zmusisz nas do rozstania.
Lubię Dongbaek.
Śnił mi się wczoraj twój ojciec.
- Co? - Po raz pierwszy
od bardzo dawna.
Przyszedł na swoje nabożeństwo.
Stał sam pośrodku targu.
Nie wyglądał na szczęśliwego.
Nie jedź dziś. Zjedzmy razem.
KOMENDANT BYEON
Czemu dzwoni o tej porze?
Halo?
Co?
W jeziorze Ongsan?
PRZYSTANEK AUTOBUSOWY
Dongbaek!
Chciałem cię ubiec!
Dongbaek.
Tadam! Mama kupiła mi wyciąg z karpia.
Powinniśmy go zażyć, bo o tej porze jest zimno.
O rany.
Ale ze mnie niezdara.
No tak.
Ciężko jest tak wcześnie wstawać.
Nie da się zawsze być na czas.
Tak już jest.
Nienawidziłam sama jeździć autobusem.
Ile osób?
Ile osób do pani dołączy?
Jestem sama, ale poproszę dwie porcje.
I nienawidziłam jeść sama.
Już dawno się do tego przyzwyczaiłam.
Ale teraz nie chcę siedzieć sama.
Przyzwyczajenie jest do niczego.
O rany.
Skąd te pożary? Zaczyna mnie to niepokoić.
Trzeci pożar.
Prosił pan o telefon w razie kolejnego pożaru.
Ale to w zasadzie nic wielkiego.
Czy w akademii też nie było trocin?
Były. Widziałem.
Widziałem je też w magazynie.
Ktoś chyba spalił też sweter.
Wygląda jak sweter Dongbaek.
Co?
Komendancie, mówił pan, że przed zabójstwem były cztery pożary?
To w zasadzie fałszywe zgłoszenie.
Zgłaszający opisywał to, jakby ktoś tu płonął żywcem.
Fałszywe zgłoszenie tak wcześnie rano?
Komendancie.
Chyba powinienem teraz być gdzie indziej.
Dongbaek, gdzie jesteś? W autobusie?
Jadę na targ. A co?
W autobusie jest dużo ludzi? Jest ktoś podejrzany?
A jeśli tak?
Gdzie dokładnie jesteś? Jadę do ciebie.
Zaraz wysiadam. Po co?
ONGSAN - MIASTO MARYNOWANYCH KRABÓW
KAŻDA WIEDŹMA SPŁONIE
- Dzisiaj są wyjątkowo świeże. - Mamy żabnicę.
Czemu jesteś dziś sama? Gdzie twój chłopak?
- Nie ma go. - O rety.
Ogłoszenie dla właścicielki baru Kamelia w Ongsan.
Proszę odebrać paragon na pierwszym piętrze.
Dongbaek, nie zapominaj o paragonach.
Podatki to nie żart.
- Idę. - Jasne.
Kto zostawił tę notatkę?
NIECH WŁAŚCICIELKA KAMELII ODBIERZE PARAGON
POKÓJ 201: BIURO SPRZEDAŻY
- Dzień dobry. - Dobry.
TARG RYBNY W ONGSAN BIURO SPRZEDAŻY
Halo?
Ktoś włączył grzejnik? Głowa mnie boli od tego zapachu.
- Hej. - Idę!
Czemu nikogo tu nie ma?
Zaczyna mnie boleć głowa. To grzejnik?
Brakuje tu świeżego powietrza.
O rany.
Boże.
- Patrzcie! - Boże!
- O rety! - Co robimy?
- Boże. - Ktoś dzwonił po straż?
- Co robić? - Boże.
YONG-SIK
Pomocy!
Boże!
Niech mi ktoś pomoże!
Boże drogi.
Jest tam kto?
Pomocy!
Proszę, pomóżcie mi!
Uwaga. Na targu rybnym w Ongsan wybuchł pożar.
Czwarty pożar wybuchł w czwartek na targu.
POLICJA
Proszę uciekać!
Wychodźcie!
Szybko!
Tędy!
Dongbaek!
Dongbaek.
Dongbaek!
Co z jego ręką?
Wyważył nią płonące drzwi.
Facet jest szalony.
Szalony. Kompletnie szalony.
Tak, jest na liście pacjentów.
Ale muszę sprawdzić, czy wolno ją odwiedzać.
- Odwiedzać? - Słucham?
Nie słyszy pani?
Nie umarła?
GRAMOXONE
Producent umieścił na butelce cały szereg ostrzeżeń.
Przepraszam.
Boże.
O rety.
Dongbaek.
Yong-sik... O Boże.
Nic ci nie jest?
Boże. Co mam zrobić?
Rękę... Daj mi rękę.
Pokaż mi rękę.
Martwisz się teraz moją ręką?
Pokaż.
Pokaż mi ją.
Pokaż.
Boże.
Yong-sik.
Zgłupiałeś? Nie myślisz trzeźwo?
Nie umiesz być ostrożny?
Masz się za bohatera?
Myślisz, że jesteś nieśmiertelny?
Czemu to zrobiłeś?
Tak mnie zdenerwowałeś.
Nie mogę się uspokoić.
Chyba...
dłużej tak nie mogę.
Jestem wykończony.
Mam dość.
Przez ciebie nie mogę skupić się na pracy.
Tak strasznie mnie męczysz.
Wiedziałam, że przeze mnie do tego dojdzie.
Ja...
chcę normalnie żyć.
Zakończmy to.
W końcu zacząłeś dojrzewać.
Dobrze.
Powinieneś odejść.
Yong-sik.
Przy mnie mój pech w końcu ci się udzieli.
Zakończmy to...
Ten flirt.
Zakończmy go.
I po prostu...
Po prostu się pobierzmy.
Nie mogę przestać się o ciebie martwić.
Martwię się tak potwornie, że wpadam w panikę.
I...
jesteś...
Jesteś taka urocza.
Chcę mieć cię przy sobie...
do końca życia.
Zwariowałeś.
Myślisz, że udzieli mi się twój pech?
Nie masz pojęcia,
jakim jestem szczęściarzem.
Oddam ci całe swoje szczęście.
Jesteś wariatem.
Postradałeś rozum.
W wieku 34 lat po raz pierwszy oświadczył mi się mężczyzna.
Nie bałem się tam wskoczyć, by cię ratować.
Więc powinniśmy się pobrać.
Pobierzmy się.
Co ty na to?
Zapomniałam, że całe życie byłam ofiarą, która łaknęła uwagi,
i bez strachu to powiedziałam.
Yong-sik.
Kocham cię.
Wiedziałem.
To na pewno było podpalenie.
Znaleziono kawałek zapalniczki.
Znowu zielonej?
Nie spocznę, póki nie złapię tego,
kto nęka Dongbaek.
Czy to stało się, gdy ścigałeś Jokera?
- To wszystko dla Dongbaek? - Mamo!
Mamo, nie masz demencji, prawda?
Chyba nie miałaś problemów z prawem?
Zaczynasz mnie przerażać, mamo.
Pozabijam ich wszystkich.
Chciałem ją zabić.
Co robił pan 24 około godziny 22?
Napisy: Agnieszka Putek